صندلی سانترال و نصب سانترال پاناسونیک اصفهان

عکس سانترال پاناسونیک

سانترال تلگراف و تلفن سانترال هر دو سیستم های الکتریکی مبتنی بر سیم هستند و موفقیت الکساندر گراهام بل با تلفن سانترال نتیجه مستقیم تلاش های او برای بهبود تلگراف بود. زمانی که بل شروع به آزمایش سیگنال های الکتریکی کرد، تلگراف برای حدود 30 سال یک وسیله ارتباطی ثابت بود. اگرچه تلگراف یک سیستم بسیار موفق بود، اما با کد مورس نقطه و خط تیره خود، اساساً محدود به دریافت و ارسال یک پیام در یک زمان بود. دانش گسترده بل از ماهیت صدا و درک او از موسیقی، او را قادر ساخت تا امکان انتقال پیام های متعدد از طریق یک سیم را به طور همزمان حدس بزند. اگرچه ایده تلگراف چندگانه برای مدتی وجود داشت، بل رویکرد موزیکال یا هارمونیک خود را به عنوان راه حل عملی ممکن ارائه کرد. «تلگراف هارمونیک» او بر این اصل استوار بود که اگر نت ها یا سیگنال ها از نظر گام متفاوت باشند، می توان چندین نت را به طور همزمان در امتداد یک سیم فرستاد. تا اکتبر 1874، تحقیقات بل تا حدی پیشرفت کرد که او می توانست پدرشوهرش، وکیل بوستون، گاردینر گرین هابارد، را در مورد امکان چند تلگراف مطلع کند. هابارد که از کنترل مطلق شرکت وسترن یونیون تلگراف ناراضی بود، فوراً پتانسیل شکستن چنین انحصاری را دید و به بل حمایت مالی لازم را داد. بل به کار خود بر روی تلگراف چندگانه ادامه داد، اما به هابارد نگفت که او و توماس واتسون، برقکار جوانی که از خدماتش استفاده کرده بود، در حال بررسی ایده ای هستند که در آن تابستان به ذهنش خطور کرده بود - یعنی توسعه دستگاهی که گفتار را به صورت الکتریکی منتقل می کند. در حالی که بل و واتسون به اصرار هابارد و سایر حامیان روی تلگراف هارمونیک کار می کردند، بل در مارس 1875 با جوزف هنری، مدیر محترم مؤسسه اسمیتسونیان، که به ایده های بل برای تلفن سانترال گوش داد و کلمات تشویق کننده ای ارائه کرد، ملاقات کرد. بل و واتسون با تحریک نظر مثبت هنری، به کار خود ادامه دادند. در ژوئن 1875، هدف از ایجاد دستگاهی که گفتار را به صورت الکتریکی منتقل می کرد، در شرف تحقق بود. آنها ثابت کرده بودند که تن های مختلف قدرت جریان الکتریکی در یک سیم را تغییر می دهد. بنابراین برای دستیابی به موفقیت، آنها فقط به ساخت یک فرستنده کار با غشایی که قادر به تغییر جریان های الکترونیکی باشد نیاز داشتند. گیرنده ای که این تغییرات را در فرکانس های شنیداری بازتولید می کند. موفقیت بزرگ بل که در 10 مارس 1876 به دست آمد، نه تنها تولد تلفن سانترال، بلکه مرگ تلگراف چندگانه را نیز رقم زد. پتانسیل ارتباطی موجود در نمایش او مبنی بر توانایی "صحبت کردن با الکتریسیته" بسیار بیشتر از هر چیزی بود که صرفاً افزایش قابلیت یک سیستم نقطه و خط تیره می تواند دلالت کند.

دستگاه سانترال ویپ

سانترال نقاشی از زمان (شکل 5) نی (R) را نشان می دهد که با صحبت کردن در دهانه یا دهانه (O) به حرکت در می آید. یک سیم پلاتین (P) متصل به نی (R) در یک فنجان مایع - در این مورد جیوه (M) فرو می رود. دهانی گردی که بل با آن صحبت می کرد از گوتاپرکا (gg) ساخته شده بود. با ارتعاش نی فرستنده و بالا و پایین رفتن در مایع، قدرت و کیفیت جریان را تغییر داد. در آوریل 1875، اداره ثبت اختراع ایالات متحده به بل حق اختراع یک دستگاه فکس اولیه با استفاده از فرستنده مشابه با جیوه مایع را اعطا کرد. 161739 (شکل. 6a) برای دستگاه فکس، که او آن را "تلگراف خودکار" نامید، چندین فرستنده مایع را نشان داد. جزئیات این نقشه ثبت اختراع (شکل 6b) دو فرستنده مایع را نشان می دهد که هر کدام با علامت "Z" مشخص شده اند. ادعا می شود که بل به طور غیرقانونی درخواست ثبت اختراع گری در 14 فوریه 1876 را دیده است و سپس به بوستون بازگشته و آن را تکرار کرده است. با این حال، نقاشی های دفترچه یادداشت او در مارس 1876، مانند تصویر 8 مارس (شکل 7)، به طرز قابل توجهی هم از نظر طراحی و هم از نظر مفهومی به طراحی او در سه سال گذشته شبیه است. به طور مشابه، نقاشی او از فرستنده مایع که اولین سخنرانی انسان را در 10 مارس 1876 مخابره کرد (شکل 8) به طرز چشمگیری شبیه به نقاشی های قبلی او است.