نصاب سانترال و دستگاه سانترال پاناسونیک

سانترال شرکت پاناسونیک

سانترال عنصر گم شده غشایی بود که می توانست صداها را به سیگنال های الکترونیکی تبدیل کند و آنها را به صورت صداهای شنیدنی بازتولید کند. در 10 مارس 1876، بل با موفقیت با واتسون در اتاق مجاور تماس تلفن سانترالی برقرار کرد. او فقط 29 سال داشت. الکساندر گراهام بل مفهوم اصلی تلفن سانترال را کشف کرد. تنها چند ساعت قبل از الیشا گری، بل اولین تلفن سانترال را اختراع کرد. در امریکا، اولین کابل های تلفن سانترال در فضای باز ساخته شد که تنها سه مایل امتداد داشتند. بلافاصله پس از آن، اولین شرکت تلفن سانترال راه اندازی شد. مشترکین حتی زمانی که خطوط مستقیم از طریق سیستم مبادله ای نداشتند، می توانستند تماس های تلفن سانترالی خود را مبادله کنند. مشترکین در فهرست تلفن سانترال اول به جای نام، بر اساس شماره متمایز می شدند، که به یک نفر اجازه می داد چندین شماره داشته باشد. خدمات تلفن سانترالی دیگر فقط برای تماس های محلی نبود. مشترکین می توانستند تماس های تلفن سانترالی از راه دور برقرار کنند که از طریق مدارهای فلزی سیم کشی می شد. Hammond V. Hayes یک سیستم باتری مرکزی ایجاد کرد که از طریق آن همه تلفن سانترال های موجود در یک سانترال به جای باتری های جداگانه، یک باتری مشترک دارند. بعداً برای او حق اختراع برای این کشف صادر شد. آلمون استروگر در کانزاس سیتی اولین سیستم شماره گیری خودکار را اختراع کرد زیرا فکر می کرد اپراتورها توطئه می کنند تا مشتریانش را به سمت رقابت او هدایت کنند. این سیستم ثبت اختراع شد. به سوئیچ Strowger معروف شد. اولین تلفن سانترال پرداختی در هارتفورد، کانکتیکات راه اندازی شد.

دستگاه سانترال پاناسونیک چیست

سانترال کدهای دو رقمی با شماره مشترک هشت رقمی، کدهای سه رقمی با اعداد هفت رقمی و کدهای چهار رقمی با اعداد شش رقمی استفاده می شود، بنابراین شماره تلفن سانترال کامل همیشه ده رقمی است. شماره مشترک در اکثر مناطق با 0 شروع می شود. این رقمی است که بین کد منطقه درج شده است. شماره مشترک برای تشکیل طرح شماره ده رقمی جدید در سال 2002. این رقمی است که بین کد منطقه درج شده است. شماره مشترک برای تشکیل طرح شماره ده رقمی جدید در سال 2002. بنابراین، بسیاری از یونانی ها به اشتباه فکر می کنند که کدهای منطقه شامل این 0 ابتدایی است. برای مثال، آنها فکر می کنند که کد منطقه آتن 210 است در حالی که، در واقع، کد منطقه آتن است. 21، 0 اولین رقم شماره مشترک است. شماره های مشترکی که با 0 شروع می شود به OTE انحصاری سابق اختصاص داده می شود. در شهرهای بزرگ تری مانند آتن و تسالونیکی، شماره های مشترکی که با ارقام دیگر به جز ۰ شروع می شوند، به ویژه در میان مشترکین تجاری، روز به روز رایج تر می شوند. در این مورد بسیاری از مردم فکر می کنند که کد منطقه متفاوت است. به عنوان مثال، یک شماره مشترک در آتن ممکن است با 211 شروع شود، و مردم فکر کنند که 211 یک کد منطقه مجزا از 210 است، در حالی که، در واقع، هر دو شماره در کد منطقه 21 هستند و رقم سوم شماره متعلق به شماره مشترک است.. پیشوند تماس بین المللی به کشوری که از آن تماس می گیرید بستگی دارد، به عنوان مثال، 00 برای اکثر کشورهای اروپایی و 011 از آمریکای شمالی. در سال های 2001 تا 2002، یونان در دو مرحله به طرح شماره ده رقمی بسته رفت و در نتیجه شماره مشترکان دو بار تغییر کرد. برای شماره های تلفن سانترال همراه، "0" اول به "6" تغییر یافت. توجه داشته باشید که به دلیل قابلیت حمل شماره، هم برای شماره های جغرافیایی و هم غیرجغرافیایی (موبایل، رایگان، نرخ حق بیمه)، نمی توان در مورد اپراتور مطمئن بود که یک شماره به آن تعلق دارد. تمام کدهای جغرافیایی (21x، 231x) به عددی از 0 تا 6 ختم می شوند (210 یا 212 برای آتن، 2310 یا 2312 برای تسالونیکی). اعدادی که کد آنها به "0" ختم می شود، در اصل توسط OTE اداره می شوند یا بوده اند. همین امر در مورد تلفن سانترال های همراه نیز صدق می کند: تمام کدهای تلفن سانترال همراه (69x) به 0،3،4،5،7،8 یا 9 (690، 698) ختم می شوند. کد موبایل «696» به پیجرهای OTE اختصاص دارد. اعدادی که با 690 و 693 شروع می شدند در ابتدا به WIND، با 694 و 695 به Vodafone، با 697 و 698 به Cosmote و با 699 به Q-Telecom تا سال 2007 که با WIND ادغام شد، اختصاص داده شد. 236x استفاده نمی شود. 245x، 247x و 248x استفاده نمی شود. 256x تا 258x استفاده نمی شود. 277x و 278x استفاده نمی شود. 285x تا 288x استفاده نمی شود.