کد دایورت داخلی سانترال پاناسونیک و تلفن سانترال خرید

سانترال بیمارستان

سانترال از لحاظ تاریخی، هزینه سیستم های PBX تمام عیار آنها را از دسترس مشاغل کوچک و افراد دور کرده است. با این حال، از دهه 1990 بسیاری از سانترال های کوچک، درجه یک و مصرف کننده در دسترس هستند. این سیستم ها از نظر اندازه، استحکام یا انعطاف پذیری با سانترال های درجه تجاری قابل مقایسه نیستند، اما همچنان ویژگی های بسیاری را ارائه می دهند. اولین سیستم های PBX مصرف کننده از خطوط تلفن سانترال آنالوگ (POTS) استفاده می کردند که معمولاً از چهار خط آنالوگ خصوصی و یک خط آنالوگ عمومی پشتیبانی می کردند. اندازه یک جعبه سیگار کوچک بودند. در اروپا، این سیستم ها برای تلفن سانترال های آنالوگ توسط سانترال های درجه یک مصرف کننده برای ISDN دنبال شدند. استفاده از PBX های کوچک برای ISDN یک مرحله منطقی است، زیرا رابط نرخ پایه ISDN دو خط تلفن سانترال منطقی (از طریق دو کانال ISDN B) را ارائه می دهد که می توانند به صورت موازی استفاده شوند. با پذیرش VoIP توسط مصرف کنندگان، سانترال های VoIP مصرف کننده ظاهر شدند و عملکردهای PBX به ویژگی های نرم افزار اضافی ساده روترها و سوئیچ ها تبدیل شدند. علاوه بر این، اکنون بسیاری از ارائه دهندگان مخابرات، سیستم های PBX میزبانی را ارائه می کنند که در آن ارائه دهنده در واقع سانترال را میزبانی می کند و گوشی های تلفن سانترال از طریق اتصال به اینترنت به آن متصل می شوند. پروژه های منبع باز ویژگی های سبک PBX را از دهه 1990 ارائه کرده اند. این پروژه ها انعطاف پذیری، ویژگی ها و قابلیت برنامه ریزی را فراهم می کنند. IP-PBX که در سال 1997 راه اندازی شد، ارتباطات تجاری را به سطح بعدی ارتقا داد. IP-PBX یک سیستم تلفن سانترال PBX است که از شبکه های داده پروتکل اینترنت (IP) برای مدیریت مسیریابی و سوئیچینگ تماس ها و همچنین مدیریت پیام ها استفاده می کند. میزبانی مجازی منجر به کارایی هزینه قابل توجهی شد.

سانترال کم ظرفیت و آی پی پاناسونیک hts32

سانترال مناقشه الیشا گری و الکساندر گراهام بل به این سوال مربوط می شود که آیا گری و بل به طور مستقل تلفن سانترال را اختراع کرده اند. این موضوع محدودتر از این است که چه کسی برای اختراع تلفن سانترال که مدعیان متعددی برای آن وجود دارد، اعتبار دارد. موضوع، نقش وکلای هر مخترع، ثبت اسناد ثبت اختراع، و اتهامات دزدی است. الکساندر گراهام بل، استاد فن بیان در دانشگاه بوستون و مربی کودکان ناشنوا بود. او آزمایش های الکتریکی را در سال 1867 در اسکاتلند آغاز کرده بود و پس از مهاجرت از کانادا به بوستون، به دنبال تحقیق در مورد روشی از تلگراف بود که می توانست چندین پیام را روی یک سیم به طور همزمان ارسال کند، به اصطلاح "تلگراف هارمونیک". بل با دو تن از والدین شاگردانش، از جمله گاردینر هوبارد، وکیل برجسته بوستون، شراکتی را برای کمک به تأمین مالی تحقیقات خود در ازای سهام هر گونه سود آینده، تشکیل داد. او از سال 1872 تا 1876 با فرستنده ها و گیرنده های مختلف ممکن آزمایش کرد، نقشه های متعددی از فرستنده های مایع ایجاد کرد و در سال 1875 حق اختراع یک دستگاه فکس اولیه با استفاده از فرستنده های مایع را به دست آورد، که در نقشه های منتشر شده در ایالات متحده ظاهر می شود الیشا گری یکی از برجسته ترین آنها بود. مخترع در هایلند پارک، ایلینوی. شرکت وسترن الکتریک او تامین کننده اصلی شرکت تلگراف وسترن یونیون بود. در سال 1874، بل در رقابت با الیشا گری بود تا اولین کسی باشد که تلگراف هارمونیک عملی را اختراع کرد. در تابستان 1874، گری یک دستگاه تلگراف هارمونیک با استفاده از نی های ارتعاشی ساخت که می توانست آهنگ های موسیقی را منتقل کند، اما گفتار قابل فهمی را نداشت.

سیستم سانترال

سانترال به غیر از ارائه ویژگی های پیشرفته (مانند پست صوتی)، این سیستم همچنین می تواند از یک دروازه VoIP برای اتصال به خطوط PSTN سنتی استفاده کند. این به کاربر این امکان را می داد که با همان اپراتور ادامه دهد. با گذشت زمان، بهبود در رابط کاربری و کیفیت تماس، همراه با مزایای هزینه، بر محبوبیت IP-PBX در بین مشاغل کوچک افزود. علاوه بر این عملکردهای اساسی، سانترال ها بسیاری از ویژگی ها و قابلیت های تماس دیگر را نیز ارائه می دهند که سازندگان مختلف ویژگی های متفاوتی را در تلاش برای متمایز ساختن محصولات خود ارائه می دهند. Follow-me، همچنین به عنوان Find-me شناخته می شود: مسیریابی تماس های دریافتی را تعیین می کند. صرافی با لیستی از اعداد برای یک شخص پیکربندی شده است. هنگامی که تماسی برای آن شخص دریافت می شود، صرافی آن را به نوبه خود به هر شماره در لیست هدایت می کند تا زمانی که به تماس پاسخ داده شود یا لیست تمام شود (در این مرحله تماس ممکن است به یک سیستم پست صوتی هدایت شود). اتصال محلی: یکی دیگر از ویژگی های مفید یک سانترال میزبان، امکان داشتن شماره محلی در شهرهایی است که شما به طور فیزیکی در آنها حضور ندارید. این سرویس اساسا به شما امکان می دهد یک دفتر مجازی در هر نقطه از جهان ایجاد کنید. DECT - استانداردی برای اتصال تلفن سانترال های بی سیم. پروتکل اینترنت - به عنوان مثال، H.323 و SIP. POTS (سرویس تلفن سانترال قدیمی ساده) - رابط مشترک دو سیمه که در اکثر خانه ها استفاده می شود. این ارزان و مؤثر است و تقریباً از هر تلفن سانترال استانداردی به عنوان افزونه استفاده می شود. تنها می توان مجموعه های سازنده را به PBX خود متصل کرد، اما مزیت آن، نمایش اطلاعات بیشتر و/یا دکمه های عملکرد خاص است. DPNSS - برای اتصال PBX به خطوط ترانک. استاندارد شده توسط British Telecom، این معمولاً روی مدارهای فیزیکی E1 (E-carrier) اجرا می شود. پروتکل اینترنت - H.323 و پروتکل شروع جلسه (SIP) راه حل های مبتنی بر IP برای جلسات چند رسانه ای هستند. رابط نرخ اولیه (ISDN) - از طریق T1 (23 کانال حامل و 1 کانال سیگنالینگ) یا حامل های E1 ارائه می شود. پروتکل های اختصاصی - اگر تجهیزات چندین سازنده در محل موجود باشد، استفاده از پروتکل استاندارد مورد نیاز است. QSIG - برای اتصال سانترال ها به یکدیگر، معمولاً روی مدارهای فیزیکی T1 (T-carrier) یا E1 (E-carrier) اجرا می شود. پروتکل اینترنت - پروتکل های H.323، SIP، MGCP و Inter-Asterisk eXchange از طریق IP کار می کنند و توسط برخی از ارائه دهندگان شبکه پشتیبانی می شوند.