سانترال تلفن ثابت و دستگاه سانترال بیسیم

کدهای سانترال پاناسونیک 616

سانترال با این حال، در شبکه های مدرن هزینه انتقال و تجهیزات کمتر است و اگرچه سلسله مراتب هنوز وجود دارد، اما آنها بسیار مسطح تر هستند و شاید فقط دو لایه دارند. اکثر مبادلات تلفن سانترالی خودکار از سوئیچینگ دیجیتال به جای سوئیچینگ مکانیکی یا آنالوگ استفاده می کنند. ترانک هایی که صرافی ها را به هم وصل می کنند نیز دیجیتال هستند که مدار یا کانال نامیده می شوند. با این حال، مدارهای آنالوگ دو سیمه هنوز برای اتصال آخرین مایل از سانترال به تلفن سانترال خانه (که حلقه محلی نیز نامیده می شود) استفاده می شود. برای انجام یک تماس تلفن سانترالی معمولی از یک طرف تماس به طرف تماس، سیگنال صوتی آنالوگ با نرخ نمونه 8 کیلوهرتز با وضوح 8 بیت با استفاده از نوع خاصی از مدولاسیون کد پالس غیرخطی معروف به G.711 دیجیتالی می شود. سپس تماس از طریق مبادلات تلفن سانترالی از یک طرف به طرف دیگر منتقل می شود. تماس با استفاده از یک پروتکل تنظیم تماس (معمولا ISUP) بین مبادلات تلفن سانترالی تحت یک استراتژی مسیریابی کلی تغییر می کند. تماس از طریق PSTN با استفاده از یک کانال 64 کیلوبیت بر ثانیه، که در اصل توسط آزمایشگاه بل طراحی شده بود، انجام می شود. نامی که به این کانال داده شده سیگنال دیجیتال 0 (DS0) است. مدار DS0 دانه بندی اولیه سوئیچینگ مدار در یک مرکز تلفن سانترال است. یک DS0 به عنوان یک زمان بندی نیز شناخته می شود زیرا DS0ها در تجهیزات مالتی پلکسی تقسیم زمانی (TDM) جمع می شوند تا لینک های ارتباطی با ظرفیت بالاتر را تشکیل دهند.

جنسیس سانترال

سانترال در دهه های 1920 و 1930، فن آوری تلفن سانترال به سمت طراحی تلفن سانترال های رومیزی کارآمدتر که دارای یک گوشی با عناصر گیرنده و فرستنده در یک واحد بودند تغییر یافت و استفاده از تلفن سانترال را راحت تر کرد. بسیاری از نسخه های قدیمی تلفن سانترال شمعی مدت ها پس از منسوخ شدن تلفن سانترال های اصلی توسط شرکت هایی مانند Radio Shack و شرکت رادیو کراسلی ساخته شدند. ارتفاع 1⁄2 اینچ (4 سانتی متر) بالاتر از پایه گرد بود و یک پایه در بالای آن داشت که برای نگه داشتن یک گوشی ترکیبی با گیرنده و فرستنده در یک واحد طراحی شده بود. گهواره حاوی یک پیستون بود که سوئیچ قلاب را در پایه زیر کار می کرد. A1 فقط برای مدت بسیار کوتاهی توزیع شد تا اینکه پایه تلفن سانترال نوع B (تلفن سانترال مدل 102) در سال 1927 تکمیل شد، یک طرح ساده که شفت لوله را با شکل مخروطی حجاری شده جایگزین کرد. در سال 1930، این پایه گرد به شکل بیضی شکل D-mounting طراحی شد تا از ناپایداری دستگاه در هنگام شماره گیری جلوگیری شود. در همان زمان، مدارهای الکتریکی برای تولید تلفن سانترال مدل 202 ارتقا یافتند، که ویژگی های جانبی قوی طراحی های قبلی را کاهش داد. Ericofon یا Cobra Phone یک تلفن سانترال پلاستیکی یک تکه به سبک شمعدانی/ایستاده است که توسط شرکت اریکسون ساخته شد و در نیمه دوم قرن بیستم به بازار عرضه شد. این اولین طرح تلفن سانترال تجاری بود که صفحه و هدست را در یک واحد ادغام کرد. Ericofon به دلیل سبک و تاثیر آن بر طراحی تلفن سانترال های آینده، یکی از مهم ترین طرح های صنعتی قرن بیستم محسوب می شود و در مجموعه موزه هنر مدرن قرار دارد. تاریخچه تلفن سانترال عتیقه. ایالات متحده Lienhard, John H. "شماره 1222: شکستن انحصار". ایالات متحده: دانشگاه هیوستون.