سانترال قبل از گوشی های هوشمند، تلفن سانترال ثابت راهی بود که بیشتر مردم در تماس بودند. و تا زمانی که شماره گیری مستقیم رایج شد، اغلب به کمک اپراتور تابلو برق برای کمک به تماس های راه دور، جمع آوری تماس ها یا تماس با پلیس یا آتش نشانی در مواقع اضطراری نیاز بود. اکثر اپراتورهای تابلوهای برق زنانی بودند که از آنها انتظار می رفت تحت فشار مودب، زود اندیش و صبور باشند. آنها به همه نوع درخواست ها رسیدگی می کردند، از ارائه وقت روزانه گرفته تا مسائل ظریف تر. اپراتورها در ایستگاه های سوئیچینگ محلی به نام مبادلات تلفن سانترال مستقر بودند، جایی که آنها تماس هایی را که به صورت چراغ روی تخته سیم ظاهر می شد، مراقبت می کردند. شیرین دزموند از واترویل، مین. تماس گیرنده یک شماره تلفن سانترال ارائه می دهد. اپراتور تماس گیرنده را به مدار مربوطه وصل می کند و voila! چه چیزی ممکن است اشتباه باشد؟ لورین لوس از لهستان، مین. لوس به تازگی به عنوان اپراتور تابلو شروع به کار کرده بود. او می گوید آنقدر آشفته شده که آموزش های خود را برای برخورد با شرایط اضطراری فراموش کرده است. دزموند و لوس بخشی از گروهی متشکل از 30 اپراتور سابق بودند که اخیراً در رستورانی در آبرن، مین، داستان های خود را برای ناهار رد و بدل می کردند. زنان می گویند که اکثر تماس گیرندگان عموماً آنقدر بی ادب نبودند. این نگرانی وجود داشت که اپراتورها ممکن است مکالمات شخصی را استراق سمع کنند. گیل سیمپسون می گوید و گاهی این اتفاق می افتاد، اگرچه برخلاف قوانین بود. او داستانی را به یاد می آورد که شامل گفتگوی داغ بین یک مرد و یک زن روی تلفن سانترال است. قرار بود اپراتور وقتی سه دقیقه اولش تمام شد به او هشدار دهد. سیمپسون می گوید اگر مدرک دانشگاهی نداشتید، اپراتور تلفن سانترال بودن گزینه خوبی بود. او 32 سال برای شرکت تلفن سانترال کار کرد. و در حالی که چراغ های تخته سیم قدیمی او تاریک شده است، او و دیگران خاطرات خوشی از دورانی دارند که تماس با کسی کمی پیچیده تر بود، اما اپراتورها برای کمک به هر موقعیتی آماده بودند.![]()
سانترال از لحاظ تاریخی، هزینه سیستم های PBX تمام عیار آنها را از دسترس مشاغل کوچک و افراد دور کرده است. با این حال، از دهه 1990 بسیاری از سانترال های کوچک، درجه یک و مصرف کننده در دسترس هستند. این سیستم ها از نظر اندازه، استحکام یا انعطاف پذیری با سانترال های درجه تجاری قابل مقایسه نیستند، اما همچنان ویژگی های بسیاری را ارائه می دهند. اولین سیستم های PBX مصرف کننده از خطوط تلفن سانترال آنالوگ (POTS) استفاده می کردند که معمولاً از چهار خط آنالوگ خصوصی و یک خط آنالوگ عمومی پشتیبانی می کردند. اندازه یک جعبه سیگار کوچک بودند. در اروپا، این سیستم ها برای تلفن سانترال های آنالوگ توسط سانترال های درجه یک مصرف کننده برای ISDN دنبال شدند. استفاده از PBX های کوچک برای ISDN یک مرحله منطقی است، زیرا رابط نرخ پایه ISDN دو خط تلفن سانترال منطقی (از طریق دو کانال ISDN B) را ارائه می دهد که می توانند به صورت موازی استفاده شوند. با پذیرش VoIP توسط مصرف کنندگان، سانترال های VoIP مصرف کننده ظاهر شدند و عملکردهای PBX به ویژگی های نرم افزار اضافی ساده روترها و سوئیچ ها تبدیل شدند. علاوه بر این، اکنون بسیاری از ارائه دهندگان مخابرات، سیستم های PBX میزبانی را ارائه می کنند که در آن ارائه دهنده در واقع سانترال را میزبانی می کند و گوشی های تلفن سانترال از طریق اتصال به اینترنت به آن متصل می شوند. پروژه های منبع باز ویژگی های سبک PBX را از دهه 1990 ارائه کرده اند. این پروژه ها انعطاف پذیری، ویژگی ها و قابلیت برنامه ریزی را فراهم می کنند. IP-PBX که در سال 1997 راه اندازی شد، ارتباطات تجاری را به سطح بعدی ارتقا داد. IP-PBX یک سیستم تلفن سانترال PBX است که از شبکه های داده پروتکل اینترنت (IP) برای مدیریت مسیریابی و سوئیچینگ تماس ها و همچنین مدیریت پیام ها استفاده می کند. میزبانی مجازی منجر به کارایی هزینه قابل توجهی شد.
برچسب: نقشه تلفن سانترال,سانترال شبکه,دستگاه سانترال 308,
نویسنده: 123