سانترال رسالت و سانترال سیم کارتی

طراحی تلفن سانترال

سانترال مدار سیگنال دیجیتال 1 (DS1) 24 DS0 را در یک خط T-carrier آمریکای شمالی یا ژاپنی (T1) یا 32 DS0 (30 برای تماس ها به علاوه دو برای کادربندی و سیگنالینگ) در یک خط E-carrier (E1) که در اکثر کشورهای دیگر در شبکه های مدرن، عملکرد مالتی پلکس تا حد امکان به کاربر نهایی منتقل می شود، معمولاً به کابینت های کنار جاده در مناطق مسکونی، یا به محل های تجاری بزرگ. این مدارهای تجمیع شده از مالتی پلکسر اولیه به مبادله از طریق مجموعه ای از تجهیزات که مجموعاً به عنوان شبکه دسترسی شناخته می شوند، منتقل می شوند. شبکه دسترسی و حمل و نقل بین مبادله ای از انتقال نوری همزمان استفاده می کند، به عنوان مثال، فناوری های SONET و سلسله مراتب دیجیتال همزمان (SDH)، اگرچه برخی از قطعات هنوز از فناوری قدیمی PDH استفاده می کنند. در داخل شبکه دسترسی، تعدادی نقطه مرجع تعریف شده است. بیشتر این موارد عمدتاً مورد توجه ISDN هستند، اما یکی - نقطه مرجع V - مورد توجه عمومی تر است. این نقطه مرجع بین مالتی پلکسر اولیه و مبادله است. پروتکل های این نقطه مرجع در مناطق ETSI به عنوان رابط V5 استاندارد شده بودند. کیفیت صدا در شبکه های PSTN به عنوان معیار توسعه استاندارد TIA-TSB-116 انجمن صنعت ارتباطات در مورد توصیه های کیفیت صدا برای تلفن سانترال IP، برای تعیین سطوح قابل قبول تأخیر و اکو صدا مورد استفاده قرار گرفت. کوشنیک، بروس؛ مدیر، ContributorExecutive (7 ژانویه 2013). "شبکه های تلفن سانترال سوئیچ شده عمومی، "PSTN" چیست و چرا باید به آن اهمیت دهید؟". ورباخ، کوین دی (2013). "بدون دیالتون: پایان شبکه تلفن سانترال عمومی سوئیچ شده". مجله الکترونیکی SSRN. doi:10.2139/ss.2241658. IHS Markit. انجمن صنعت مخابرات

تنظیم سانترال پاناسونیک با نرم افزار

سانترال این عوامل منجر به توسعه صدا از طریق IP PBX یا IP-PBX شد. گرایش دیگر شامل ایده تمرکز بر شایستگی اصلی بود. این ملاحظات باعث ایجاد مفهوم PBX میزبان شد. در تلفن سانترال سیمی، سانترال میزبان اصلی، سرویس Centrex بود که از دهه 1960 توسط مخابرات ارائه می شد. پیشنهادات رقابتی بعداً به حامل رقابتی مبادلات محلی مدرن تبدیل شدند. در Voice over IP، پیاده سازی راه حل های میزبانی آسان تر است، زیرا PBX ممکن است در هر ارائه دهنده خدمات تلفن سانترالی قرار گرفته و توسط آن مدیریت شود و از طریق اینترنت به برنامه های افزودنی جداگانه متصل شود. ارائه دهنده بالادست دیگر نیازی به اجرای خطوط مستقیم و اجاره ای محلی به محل ارائه شده ندارد. سیستم مبادله تلفن سانترال اوایل سال 1945 مدل N935 با عملکرد بی سیم. مبادله تلفن سانترال سیم دستی در موزه صنعت سنتی آینوکورا در ژاپن به نمایش گذاشته شد. کابینت، کمد، طاق و سایر مسکن ها. کنسول یا سانترال به اپراتور اجازه می دهد تا تماس های دریافتی را کنترل کند. اتصال سیم ها و کابل ها. کارت های منطقی، کارت های سوئیچینگ و کنترل، کارت های قدرت و دستگاه های مرتبط که عملکرد PBX را تسهیل می کنند. میکروکنترلر یا میکرو کامپیوتر برای پردازش، کنترل و منطق دلخواه داده ها. خارج از صندوق های مخابراتی که سیگنال ها را به. ایستگاه ها یا دستگاه های تلفن سانترال، که گاهی به آنها خط می گویند. شبکه سوئیچینگ داخلی PBX. منبع تغذیه بدون وقفه (UPS) متشکل از سنسورها، کلیدهای برق و باتری. از زمان ظهور فناوری های تلفن سانترال اینترنتی (Voice over IP)، توسعه PBX به سمت IP PBX گرایش پیدا کرده است که از پروتکل اینترنت برای برقراری تماس استفاده می کند. اکثر سانترال های مدرن از VoIP پشتیبانی می کنند. سیستم های سانترال ISDN همچنین در دهه 1990 جایگزین برخی از سانترال های سنتی شدند، زیرا ISDN ویژگی هایی مانند تماس کنفرانسی، انتقال تماس و شناسه تماس گیرنده قابل برنامه ریزی را ارائه می دهد. سانترال ها که در ابتدا به عنوان تابلوی دستی سازمان یا کنسول همراه با اپراتور تلفن سانترال یا فقط اپراتور کار می کردند، به مراکز VoIP تبدیل شدند که توسط اپراتورها یا حتی تولیدکنندگان میزبانی می شوند. اگرچه VoIP توسط بسیاری از مردم به عنوان آینده تلفن سانترال در نظر گرفته می شود، شبکه سوئیچ مدار هسته اصلی ارتباطات است و سیستم های PBX موجود در خدمات با سیستم های IP مدرن قابل رقابت هستند. برای گزینه تماس از شبکه IP به PSTN سوئیچ مدار (SS7/ISUP)، راه حل های میزبانی شده شامل دروازه های رسانه ای متصل به هم هستند.

سانترال شبکه چیست

سانترال راب، سیم خاردار مدت زیادی اختراع نشده بود تا زمانی که مردم در مرز تصمیم گرفتند که "هی. ما می توانیم از این برای چیزی بیشتر از نگهداری گاوها در جای خود استفاده کنیم." سیم خاردار چگونه به تلفن سانترال وصل شد؟ آره پس حق با شماست مدت زیادی اختراع نشده بود. هم تلفن سانترال و هم سیم خاردار اختراعات اواخر قرن نوزدهم هستند. تلفن سانترال در سال 1876 اختراع شد. اکثر مردم می گویند توسط الکساندر گراهام بل. شما می توانید در مورد این موضوع بحث کنید، اما قطعاً تلفن سانترال ها در دهه 1870 ظاهر شدند. اما شرکت های بل خیلی زود تصمیم گرفتند که به جای فروش تلفن سانترال، تلفن سانترال ها را اجاره کنند یا اجاره کنند. و اینکه واقعاً آنها یک سرویس، یک سرویس تلفن سانترال می فروختند، نه اینکه فقط دستگاهی را بفروشند که شما می توانید بیایید و هر طور که می خواهید استفاده کنید. و کاری که آنها در تصمیم گیری انجام می دادند این بود که روی دسته خاصی از کاربران تمرکز داشتند. شرکت های بل فرض می کردند که این تلفن سانترال برای بازرگانان در مراکز شهری است. قیمت را بسیار بالا نگه داشتند. آنها تصور کردند که راه کسب درآمد از تلفن سانترال، بالا نگه داشتن قیمت است، و تاجران ثروتمند تنها افرادی هستند که واقعاً به اندازه کافی مهم هستند تا پولی را داشته باشند که ارتباطات آنها به این روش سریع سفر کند. بنابراین، بل برای 15 سال اول تلفن سانترال، که سال هایی بود که شرکت بل توسط پتنت های الکساندر گراهام بل محافظت می شد، هنوز واقعاً فقط به کاربران تجاری در شهرهای بسیار بزرگ گسترش یافته بود. تعداد افرادی که واقعاً از تلفن سانترال استفاده می کردند بسیار کم بود. تلفن سانترال خیلی گرون بود. یک کالای لوکس بود. اما زمانی که پتنت های بل لغو یا منقضی شدند در دهه 1890، انفجاری از تولیدکنندگان مستقل تلفن سانترال و سیستم های تلفن سانترال مستقل رخ داد. تقاضای قطعی برای تلفن سانترال وجود داشت که شرکت های بل پیش بینی نکرده بودند، که در مناطق روستایی بود.