سانترال روتل و سانترال و اسپلیت

تلفن سانترال خانگی

سانترال پدر شوهر آینده بل، وکیل گاردینر گرین هابارد، فرصت را دید تا انحصار اعمال شده توسط شرکت وسترن یونیون تلگراف را بشکند. او به بل پشتوانه مالی لازم را برای ادامه کار خود در زمینه توسعه تلگراف چندگانه داد. با این حال بل اشاره نکرد که او و همدستش، یکی دیگر از برقکاران جوان باهوش توماس واتسون، در حال توسعه ایده ای بودند که در طول تابستان به ذهنش خطور کرد. این ایده ساخت دستگاهی بود که بتواند صدای انسان را به صورت الکتریکی منتقل کند. بل و واتسون با اصرار هوبارد و چند حامی مالی دیگر به کار بر روی تلگراف هارمونیک ادامه دادند. بل در مارس 1875 بدون اطلاع هوبارد با مردی به نام جوزف هنری ملاقات کرد. جوزف هنری مدیر محترم مؤسسه اسمیتسونیان بود. او از نزدیک به ایده های بل گوش داد. سخنان تشویقی ارائه کرد. هم بل و هم واتسون از نظرات هنری تشویق شدند و با اشتیاق و اراده بیشتر به کار خود ادامه دادند. در ژوئن 1875 آنها متوجه شدند که هدفشان از ایجاد دستگاهی که بتواند گفتار را به صورت الکتریکی منتقل کند، به زودی محقق خواهد شد. آزمایشات آنها ثابت کرده بود که صداهای مختلف قدرت جریان الکتریکی در یک سیم را تغییر می دهند. اکنون تنها کاری که آنها باید انجام می دادند این بود که دستگاهی با غشای مناسب بسازند که بتواند آن صداها را به جریان های الکترونیکی مختلف تبدیل کند و گیرنده ای برای بازتولید تغییرات و تبدیل آنها به فرمت شنیداری در انتهای دیگر. در اوایل ژوئن، بل متوجه شد که هنگام کار بر روی تلگراف هارمونیک خود، می تواند صدایی را از روی سیم بشنود. صدای فنر ساعتی بود که می پیچید. در 10 مارس 1876 بود که بل بالاخره به این موفقیت پی برد. پتانسیل ارتباطی دستگاه جدید او. امکان صحبت کردن با سیم برق بسیار بیشتر از یک سیستم تلگراف اصلاح شده بود که اساساً فقط بر اساس نقطه و خط تیره بود. طبق یادداشت بل در آن تاریخ، او موفق ترین آزمایش خود را با استفاده از تجهیزات جدیدش، تلفن سانترال، توصیف می کند. الکساندر گراهام بل در 3 مارس 1847 در ادینبورگ، اسکاتلند به دنیا آمد. خانواده او در فن بیان و تصحیح گفتار از مقامات پیشرو بودند. او آراسته و آموزش دیده بود تا در همان تخصص حرفه ای را دنبال کند. او در سال 1876 در سن 29 سالگی تلفن سانترال را اختراع و ثبت اختراع کرد. دانش کامل او در مورد صدا و آکوستیک کمک زیادی به توسعه تلفن سانترال خود کرد و به او برتری نسبت به دیگرانی داد که در آن زمان روی پروژه های مشابه کار می کردند. بل یک روشنفکر با کیفیت بود که از زمان مرگش به ندرت یافت می شد. او مردی بود که همیشه برای موفقیت تلاش می کرد و به دنبال ایده های جدید برای پرورش و توسعه بود.

نمایندگی سانترال پاناسونیک

سانترال علیرغم سادگی روش درون باندی، این نوع سیگنال دهی تعدادی مشکلات را به همراه داشت. اولاً، از آنجایی که سیگنال های درون باند به طور ضروری در پهنای باند سیگنال های گفتاری قرار می گرفتند، سیگنال های گفتاری گاهی اوقات می توانند با سیگنال های درون باند تداخل داشته باشند. ثانیاً، سیگنال دهی درون باند همیشه از مدارهای تلفن سانترال موجود استفاده مؤثری نمی کرد. به عنوان مثال، اگر از ابزار تلفن سانترال طرف تماس گرفته شده استفاده می شد، دفتر مرکزی طرف تماس گیرنده سیگنال شلوغی تولید می کرد که از طریق مسیر صوتی از قبل تعیین شده از طریق شبکه تلفن سانترال عمومی سوئیچ شده به گوشی طرف تماس منتقل می شد. از این رو، یک مسیر مدار صوتی کامل از طریق شبکه صرفاً برای انتقال یک سیگنال مشغول است. به منظور غلبه بر این مشکلات و سرعت بخشیدن به فرآیند برقراری تماس در تماس های راه دور، شکل دیگری از سیگنال دهی بین دفتری، به نام سیگنالینگ کانال مشترک (CCS) توسعه یافت. در CCS یک مدار "خارج از باند" (یعنی یک مدار مجزا از مداری که برای برقراری ارتباط صوتی استفاده می شود) اختصاص داده شده است تا به عنوان یک پیوند داده عمل کند و اطلاعات آدرس و برخی سیگنال های اطلاعاتی دیگر را بین ریزپردازنده های به کار رفته در تلفن سانترال حمل کند. سوئیچ هااولین نسخه CCS بین سال های 1964 و 1968 توسط کمیته مشاوره بین المللی تلگراف و تلفن سانترال (CCITT)، پیشین بخش استانداردسازی مخابرات اتحادیه بین المللی مخابرات، توسعه یافت. اولین سیستم در سطح بین المللی به عنوان سیگنالینگ CCITT-6 استاندارد شد. در آمریکای شمالی، CCITT-6 توسط AT&T اصلاح شد و به عنوان سیگنالینگ داخلی کانال مشترک، CCIS شناخته شد. اگرچه CCITT-6 توسط یک نهاد بین المللی استاندارد شده بود، اما هرگز به طور جهانی مستقر نشد. CCITT با درک این نقص و همچنین حجم رو به رشد ترافیک بین المللی در شبکه تلفن سانترال جهانی، بین سال های 1980 و 1991 نسخه ای به نام CCITT-7 را توسعه داد. در آمریکای شمالی، CCITT-7 به عنوان سیستم سیگنالینگ 7 یا SS7 پیاده سازی شد.